Yıllar önce bir gün yolunu şaşırmış kırmızı bir kelebek kaçtı beynime. Çok uğraştım kovaladım gitsin diye.
Beynimden bir şekilde kaçıp ruhuma saklandı. Ve hiç durmadan kanat çırptı ruhumun bilinmezlerinde.
Susarak sevdim O’nu, dokunmaya kıyamadım kanatları kırılır, incinir diye kendimden bile korudum.
Özgür bıraktım artık ruhumda yıllardır sakladığım, dokunmaya, incitmeye kıyamadığım kırmızı kelebeğimi.
Kırmızı kelebeğim; kanatlarını çırparken ruhumda, sana eşlik eden yüreğim, azad etti artık seni tebessüm ederek.

S.G.

3-11-2010

Çarşamba