Kız Bebek isimleri

KIZ İSİMLERİ : J

Jale : Gece olusup, sabah çiçeklerin üzerinde görülen damlacik, çiğ
Jalenur : Parlayan, ışıldayan çiy
Julide : Karışık, karmaşık - Derinlik
Jülide : Karışık, dağınık saç


KIZ İSİMLERİ : K

Kader : Değişmez bir karar ile iyilik yada kötülük hazırladığına inanılan olağan üstü güç
Kadriye : Değerle ilgili / İtibar, onur
Kamelya : Çaygillerden, pembe ya da beya çiçek açan bir bitki
Kamile : Bütün, tam, eksiksiz, olgun
Kamuran : Dileğine kavuşmuş olan
Kanat : kuşların ve uçucu böceklerin uçmalarını sağlayan organları
Karaca : geyik türünden, boynuzları, küçük ve çatallı bir av hayvanı, dağ keçisi yaban keçisi
Kayan : akarsu, sel
Kayansel : taşkın, akarsu seli, sel
Kaynak : bir suyun çıktığı yer, göze pınar
Kevser : Cennette bir akarsuyun adı
Kezban : Aslı Kedbanu - vekilharç kadın (evi çekip çeviren)
Kısmet : Talih, nasip, kader
Kıvanç : mutlu bir olgudan doğan şey, sevinç, övünç
Kıvılcım : yanmakta olan maddeden sıçrayan küçük ateş parçası
Kıymet : Değer, paha (baha), bedel
Kiraz : Gülgillerden bir meyva ağacının sulu tek çekirdekli meyvesi
Köz : Içinde küçük kor parçaları bulunan kül
Kumral : açık kestane rengi, bu renkte olan,
Kumru : Güvercine benzeyen bir kuş türü
Kurtuluş : kurtulma eylemi, kurtulmuş olma durumu, kurtulma, tehlikeli ve kötü bir durumu atlatma
Kutay : kutlu ay, uğurlu ay
Kutgün : kutsal gün, kutlu gün
Kutlay : uğurlu ay, kutlu ay
Kutlu : uğur getirdiğine inanılan, uğurlu, kutsal
Kutluay : bkz. Kutlay
Kutlumaral : uğurlu dişi geyik, kutlu geyik
Kutsal : uğur getirdiğine inanılan, uğurlu; tapınılacak denli sevilen, dokunulması bozulmaması gereken kutlu
Kutsalan : uğur getiren, uğur salan
Kutsalar : uğur getiren, kimse, uğur getirir
Kutsan : uğurlu ve iyi san, iyi ad
Kutsel : uğurlu sel, hayırlı sel
Kutseli : uğur seli, uğurlu gelen sel, uğur seli
Kuzay : güneşi az gören yer; kuzey
Kuzey : sağını doğuya, solunu batıya veren kimsenin tam karşısına düşen yön

KIZ İSİMLERİ : L

Lale : yaprakları, uzun, çeçekleri kadeh biçiminde, türlü renkte, güzel bir süs bitkisi ve onun çiçeği
Latife : "güzel, şirin, hoşa giden, yumuşak hoş, nazik, ince anlamlarına gelen Arapça latif sözcüğünün kadınlar için kullanılan biçimi
Leman : parıldayan, parıltı
Lerzan : titreyen, titrek, parıldayan titrek ışık
Leyla : gece, uzun ve karanlık gece

KIZ İSİMLERİ : M


Macide : Şan ve şeref sahibi
Makbule : Alınan, kabul olunan, beğenilen
Manolya : Güzel kokulu beyaz çiçekler açanağaç
Maral : dişi geyik, meral
Maviş : ak tenli ve mavi gözlü
Mediha : Medhedilmiş, övünülmüş, beğenilen kadın
Mefharet : Övünç, övünme, kıvanç
Mefkure : Ulaşılmak istenilen en yüce amaç
Mehpare : Ay parçası
Mehtap : Ay ışığı, Dolunay
Mehveş : Ay yüzlü, ay gibi güzel
Melahat : Güzellik, güzel yüzlülük, yüzün detatlı ifade olmak
Melda : İnce ve taze vücutlu
Melek : Allah ile insanlar arasında aracılık yapan manevi yaratık
Meliha : Güzel, Şirin
Melike : Kadın hükümdar
Melis : Bal arısı
Melisa : Baklagillerden, yaprakları liomu andıran kokulu bir bitki
Melodi : Ezgi, müzik parçası
Meltem : yazın karadan denize doğru esen ve tatlı bir serinlik yapan Mevsim yeli
Menekşe : İnce saplı, ufak mavi çiçekli güzel kokulu bitki
Mengü : sonsuz, ölümsüz olan, bengi, bengü
Meral (Maral) : Meral (Maral) Dişi geyik
Meral : dişi geyik, maral
Meriç : Bulgaristan'dan çıkıp Edirne yakınlarında Arda ve Tunca ile birleştikten sonra, Türk-Yunan sınırı boyunca akarak Enez yakınlarında Ege Denizi'ne dökülen ırmak
Merih : Dokuz gezegenden biri (Mars)
Merve : Mekke yakınlarında bir dağ
Meryem : Dinine bağlı kadın
Mısra : Şiirin bir satırı
Mihriban : Seven, şefkatli
Mine : Maden eşya üstündeki renkli sır tabakası
Miray : Yılın ilk aylarında doğan / Güneş gibi ay gibi parlayan
Moral : mor ile al, hem mor hem al renkte
Moray : mor renkte Ay
Morgül : mor renkte gül
Moripek : mor renkte ipek
Mualla : Makam ve rütbece yüksek olan
Muhterem : Saygın, saygıdeğer
Mukadder : Tanrı hükmü, kader, alın yazısı
Mukaddes : Kutsal olan , mübarek olan Mukaddes Kutsal olan , mübarek olan
Munise : Sıcak kanlı, sevimli
Muştu : sevindirici haber, iyi haber
Mutlu : bütün istek ve özlemlerine kavuşmuş olan
Mutlugün : mutluluk veren gül
Muzaffer : Zafer kazanan, üstün gelen
Müberra : Aklanmış, temize çıkarılmış
Mücella : Parlak, cilalanmış
Müesser : Eser bırakan, eser sahibi
Müge : çan biçiminde ak çiçekler açan bir süs bitkisi,ünçiçeği
Müjde : İyi haber, sevinçli haber
Müjgan : Kirpik
Mükrime : İkramı bol olan
Müldüz : duru su, pırıl pırıl su
Münevver : Aydınlatılmış, parlak ışıklı, bilgili
Münire : Işık veren, aydınlatan
Müren : büyük akarsu, akarsu, ırmak
Mürüvvet : Kişilik, şahsiyet, insanlık
Müşerref : Onurlandırılmış, şerefli kılınmış
Müzeyyen : Süslü, süslenmiş, bezenmiş

KIZ İSİMLERİ : N


Naciye : Kurtulmuş, selamete kavuşmuş
Nadide : Görülmemiş, görülmedik, ender bulunan
Nadire : Az bulunur, seyrek, ender bulunan
Nalan : İnleyen, feryad eden
Naşide : Şiir söyleyen, şiir okuyan
Naz : Kendini beğendirmek amacıyla yapılan davranış
Nazan : Nazlanan, işve yapan, cilve yapan
Nazlan : naz yap, cilveli ol
Nazlı naz : yapan, cilveli, işveli
Nazlı : Naz eden, cilveli, işveli
Nazlım : naz yapanım, işvelim, cilvelim, benim nazlım
Nazmiye : Vezinli ve kafiyeli sözle, nazımlailgili
Nebahat : Onur, şeref, ün
Necla : Çocuk, evlat, oğul, kuşak, sülale,nesil
Necmiye : Yıldızlarla ilgili, yıldızlaraait
Nehir : Irmak, büyük akarsu
Nemutlu : Imrenilecek bir olgu dolayısıyla söylenen bir söz
Nergis : Çiçekleri ayrı ayrı ya da bir kök üzerinde sarı ve beyaz renkte bir bitki
Neriman : Pehlivan, yiğit
Nermin : Yumuşak
Neslihan : Han soyundan gelen
Neslişah : Şah soyundan gelen
Nesrin : Bir tür yaban gülü
Neşe : Sevinç, gönül ferahlığı
Neval : Talih, Bağış, İhsan
Nevin : Yeni
Nevra : Işıklı parlak, çiçek
Nezahat : İç temizliği, paklık
Nezaket : Naziklik, zariflik, incelik ç
Nezihe : Temiz, pak
Nice : ne kadar, ne denli, nasıl, oldukça çok
Nida : Seslenme, çağırma, seslenen
Nigar : Resim, resim gibi güzel
Nihal : İnce ve düzgün vücutlu, fidan gibi
Nihan : Gizli, saklanmış, görünmeyen, sır, giz
Nil : Afrika kıtasında bir nehir
Nilay : Nil ve Ay, Nil'e ışıklarını saçan Ay
Nilgün : Mavi renkte, çivit rengi
Nilhan : Nil'in hanı
Nilüfer : durgun sularda yetişen, yaprakları yuvarlak ve geniş Beyaz, sarı, mavi, pembe, çiçekli bir bitki
Nimet : İyilik, iyi bir yaşantı için gerekli şeyler
Nisa : Kadın
Nisan : Yılın dördüncü ayı
Nur : Aydınlık, parıltı, ışık
Nural : ışıklı, ışıksal, ışıkla ilgili, ışıklan ışık al
Nuran : Işıklı, nurlu, aydın
Nuray : Ay ışığı gibi nurlu
Nurcan : Işık canlı, can ışığı
Nurdal : ışık saçan dal, ışıklı dal, ışık dal
Nurdan : ışıktan yapılmış
Nurdoğan : ışık gibi güzel doğmuş olan ışık gibi doğan, doğan ışık
Nurel : aydınlık el, ışık el, eli ışıklı olan
Nurgör : ışık gör
Nurgül : Işıklı gül, gül gibi güzel ve aydınlık
Nurhan : Aydın hükümdar
Nurışık : pırıl pırıl parlayan ışık, aydınlık ışık
Nuriye : Işıklı, ışıktan gelme
Nurkan : kanı ışıklı olan
Nurkut : ışıklı ve kutsal olan, aydınlık ve uğurlu
Nurol : ışık saç, ışık ol, nur gibi, gökkuşağı gibi güzel ol
Nuröz : ışıklı öz, aydınlık öz, özü kendisi aydınlık kimse
Nurperi : ışıktan yapılmış ve peri kadar güzel; güzel ışıklı peri
Nursaç : ışık dağıt, ışık saç
Nursal : ışıksal, ışıkla ilgili, ışık gibi, ışık gönder, ışık Sal
Nursan : ışık veren ad, ışık saçan san, ışıklı san, ışıktan yapılmış ad
Nursel : ışık, ışıktan yapılmış sel
Nurseli : ışık seli
Nursen : Işık gibi nurlu
Nursev : ışığı sev, ışık sev
Nursevim : ışıklı ve sevimli
Nursevin : aydınlık ol ve sevin
Nurşen : Işık gibi şen ve güler yüzlü
Nurten : Teni ışık gibi beyaz olan
Nurtopu : ışık yuvarlağı, bir top ışık gibi olan, çok güzel
Nükhet : Güzel ve hoş kokulu

KIZ İSİMLERİ : O


Odil : o tatlı dil
Oflaz : çok güzel, güzel olduğu için sevilen
Okşan : Sevil, sevgiye değer ol
Olca : savaşta ele geçirilen mal
Olcay : rastlantıları düzenlediği, böylece de insanlara iyi ya da kötü durumlar hazırladığı sanılan şey, şans, talih
Olçum : eli işe yatkın, becerikli, usta, yetenek
Olgaç : olgunlaşmış, yetişmiş, bilen, bilgili
Oluş : olma biçimi, var oluş
Omay : beğenilen, sevilen
Omca : bağ kütüğü
Ongu : onmuş olma durumu, sağlık, mutluluk
Onur : Kişinin kendi öz saygısı, iç değeri, insanın kendine olan saygısı kibir çalım kurum
Onuray : onurlu ve Ay gibi güzel
Oray : kent üstüne doğan, Ay, kentli Ay
Orgül : kent gülü, kale burcundaki gül
Ortanca : yaş bakımından büyükle küçük çocuk arasında bulunan
Oskay : neşeli, şen, sevinçli
Oya : Dantel, süs, küçük kız kardeş
Oylum : derinlik, bir cismin uzayda doldurduğu boşluk, kıvrım, bukle
Oytun : kuytu yer, beğenilen, güzel kuytu yer, kendisinde kutsallık bulunan, kutsal


KIZ İSİMLERİ : Ö


Öbek : tomurcu, aynı türden şeylerin oluşturduğu yığın küme
Ödül : Iyi bir işe, bir başarıya karşılık olarak verilen şey armağan
Öğe : Öke
Öğet : Iyi, uygun, güzel
Öğün : güzelliğinle, herşeyinle, övün, kendini öv
Öğünç : övünmeye yol açan ya da hak kazandıran şey, Övünme; kıvanç, övünç, sevinç
Öğüş : övme biçimi
Öğüt : bir kimseye yapması ya da yapmaması gereken şeylerle ilgili Olarak söylenen, isteklendirici ya da caydırıcı söz
Öke : olağanüstü işler başaracak yetenekte kişi, çok yetenekli
Önay : Ay'ın ilk günlerindeki durumu, ilkay
Öney : önde giden, ileri giden, önde olan
Öngül : (ilk çocuk için) ilk gül, önde gelen gül, önde gelen
Öniz : (ilk çocuk için) ilk iz, önceki iz
Ören : eski yapı ya da kent kalıntısı
Örengül : örende yetişen bir tür gül, ak gül, yaban gülü
Örge : süs, motif
Övgü : övme, övmek için söylenen söz
Övgül : övgüye değer, övülmeye değer, övülesi
Övgün : övülmeye değer, övgüye değer, övülesi
Övgünç : bkz. Öğünç, övünç
Övül : övülesin
Övün : kendinle, güzelliğinle övünmelisin, övünesin
Övünç : övünmeye yol açan ya da hak kazandıran şey, kıvanç, sevinç, övgünç,
Öykü : ayrıntılarıyla anlatılan olay; gerçek ya da tasarlanmış olayları Anlatan, romandan kısa düzyazı türü, hikaye
Özal : özü al, özü kızıl yalım rengi, al özlü, nar çiçeği özlü, öz al
Özaltan : özü kızıl sabah vakti, öz al renkli tan
Özaltın : özü altın, altın gibi içsel varlığı olan; halis altın
Özant : Içten ant, samimi yemin
Özarı : özü temiz, temiz ve öz, öz ve arı
Özay : özü Ay gibi, gerçek ay, asıl Ay
Özaydın : özü aydınlık, içsel varlığı pırıl pırıl
Özaytan : özden Ay gibi doğan tan
Özbal : hiçbir katkısı olmayan bal, gerçek bal, katkısız bal,bal özü
Özbek : yürekli, doğru, Orta Asya'da yaşayan bir Türk boyunun ve bu boydan olanların adı
Özbil : özünü bil; ayrıntıyı değil "öz" olanı bil, özü bil
Özbilek : özünü bilen, öz bilgili
Özbilen : "az ama öz" bilen, herşeyin özünü bilen
Özbilge : öz bilen bilgili kişi
Özbilir : "az ama öz" bilir, herşeyin özünü bilir
Özcan : özden doğan can
Özdal : küşinin özünden dal gibi doğan
Özde : kişinin kendi içinde, özünde, canda olan
Özden : Soyca temiz, köleliği olmayan
Özdener : Içten davranan kimse
Özder : kısa, öz şeyler
Özderen : öz derleyen
Özdeş : birbirine benzeyen, eşit nitelikli, özce eş
Özen : bir işi elden geldiğince iyi yapmaya çalışma, özenme; istek heves
Özenay : özenilmiş ay
Özenç : özenme, imrenme, özen
Özengül : özenerek yetiştirilmiş gül özen gülü, istek gülü
Özenir : bir şeye özenen bir şeyi titizlikle, özenle yapan, özenen
Özenmiş : özenerek yaratmış
Özge : başka, başkası, el yabancı
Özgen : özü geniş, özgür, başkasının kölesi olmayan
Özgönül : özden ve gönülden
Özgü : özellikle biriyle ya da bir şeyle ilgili, belli bir şey de ya da kimsede bulunan
Özgül : özellikle bir türle ilgili olan; özü kendisi gül gibi olan
Özgülay : özelliği, özgülüğü olan ay; özü, kendisi güle benzeyen ay
Özgülüm : benim kendi gülüm
Özgün : bir benzeri olmayan yalnız, kendisine özgü nitelikleri taşıyan
Özgünay : benzeri olmayan Ay, güzel Ay
Özgünel : benzeri olmayan el, çok güzel el, eli çok güzel olan kimse Eli özgün olan
Özgür : hiçbir kimseye, hiçbirşeye bağlı olmayan, başıboş olan, köle olmayan
Özil : özü yabancı, kendi ilimiz
Özipek : özü ipekten
Özlem : Hasret, birine ya dabir yere duyulan görme arzusu
Özlen : görme isteği uyandırır, kavuşma isteği ver, seni özlesinler
Özlenen : özlem duyulan, kavuşma isteği uyandıran görme isteği uyandıran, hasreti çekilen
Özler : görme, kavuşma isteği duyan, özleyen
Özleyiş : özlem duygusu özleme
Öznil : Nil Irmağı'nın ta kendisi
Öznur : Gerçek ışık, ışığı özlü olan
Özperi : gerçek peri, gerçek güzel, özü peri gibi
Özpetek : gerçek petek
Özpınar : gerçek pınar, gerçek kaynak
Özsel : öz yönünden, özle ilgili
Özselen : öz ses, öz bilgi, gerçek sel yatağı gerçek bolluk
Özsu : besleyici su, besisuyu, bitkilerin dokularında bulunan su
Özün : şiir gibi güzel olan, şiir
Özveri : kendinden bir şeyler verme işi, bir amaç uğruna kendi Yararından vazgeçme
Özyurt : baba ocağı gerçek yurt, asıl yurt

KIZ İSİMLERİ : P


Pakize : Çok temiz, hoş ve güzel
Papatya : baharda çiçek açan, taç yaprakları beyaz, ortası sarı çiçekli bir kır bitkisi
Parla : parılda, pırıl pırıl aydınlık saç
Parlar : parıldar, pırıl pırıl eder, ışık saçar
Pekay : Ay'a pek benzeyen; sert Ay, katı Ay; sağlam Ay
Peköz : sağlam öz, özü sağlam kimse
Pekşen : çok neşeli, çok şen
Pelin : Siyah ve beyaz renkte acı kokulu bir tür bitki
Pelinsu : Pelin + Su (Bkz Pelin)
Pelit : meşe ağacı ve yemişi
Pembe : Açık kırmızı renk
Peren : yaprakları gri yeşil ve tüylü, çobanyastığı da denilen bir bitki
Peri : Çok güzel, çekici, dişi cin
Perihan : Peri padişahı, perilerin başı
Perran : Uçan, uçucu
Pervin : Ülker yıldız takımı (Süreyya)
Petek : Arı kovanı, bal mumundan yapılan hazne
Pınar : Suyun topraktan kaynayıp geldiği yer
Pırıl : "pırıl pırıl" ikilemesinin tekil hali, ışıl
Pırıltı : parlayan bir şeyin çıkardığı ışık
Piraye : Süs, bezek
Pürçek : bitkilerin saçaklı kökü ya da püskülleri; şakaklardan sarkan Saç, zülüf, perçem
Püren : sarı, kırmızı ve çok güzel çiçekleri olan, ufak yapraklı, arıların Çok sevdiği bir tür çalı

KIZ İSİMLERİ : R


Rabia : Dördüncü
Radife : bir yıldızın yakınında bulunan bir başka yıldız
Rahime : Acıyan, esirgeyen
Rahşan : Parlak, parlayan
Refide : yüce, saygın, yüksek (Hz. Muhammed in memur tayin ettiği ilk kadın).
Rana : Güzel, hoş görünen
Rengin : Renkli, boyalı, güzel
Reyhan : Fesleğen, güzel kokulu bitki
Rezzan : Ağır başlı, vakur, ciddi
Ruhsar : Yanak, yüz, çehre
Rüçhan : üstünlük, önderlik, üstün olma
Rüya : Düş / Uyku anında bilinç altında oluşan kurgular


KIZ İSİMLERİ : S


Saadet : Mutluluk
Sabah : gündüzün ilk saatleri, öğleye kadar olan vakit
Sabahat/Sebahat : Güzellik
Sabiha : Yüzen, yüzücü, güzel şirin, hoş
Sabite : Yerinde duran, kımıldamayan
Sabriye : Sabırlı, sabırla ilgili
Sacide : Secdeye varan, yere yüz süren
Safiye : Katıksız, katışıksız saf
Sahiba : Bir şeyi elde etmiş olan
Saime : Oruç tutan, oruçlu
Sakine : Oynamayan, kımıldamayan, durgun
Saliha : İyi, yarar, yetkili, hakkı olan
Salime : Eksiksiz, sağ, sağlam
Salkan : serin yellere karşı olan yer
Salkım : çoğunlukla bir sap üzerinde bir arada bulunan yemiş; Baklagillerden bir ağaç ve bunu çiçeği; sarkan şey, hevenk
Samime : Bir şeyin temeli, en köklü yeri
Sanal : herkesçe tanın, ünlen, ün al
Sanay : Ikircikli, kararsız, duraksayan; kuruntu, işkil
Sanem : Put, put kadar güzel, çok güzel
Saniye : Dakikanın 60'ta biri süresinde zaman birimi
Sargın : sarıcı, çekici, sevimli
Sarıçiçek : Artvin dolaylarında kız erkek birlikte oynanan bir halk dansı
Sarıgül : sarı renkte çiçek açan bir gül
Sarıgüzel : sarı renkte çiçek açan bir gül
Sarıyıldız : Çobanyıldızı, Çulpan , Çolpan, Zühre
Sarmaşık : koyu ve yeşil renkli ve değişik biçimde yaprakları olan, saplarından çıkan ek kökçükleriyle tırmanan, renkli çiçekleri olan bir bitki
Saygül : sayılasın ve gül gibi güzel olasın
Seber : dost, arkadaş
Seçen : seçme işini yapan, bir şeyi seçen
Seçil : Beğenilen, seçilen
Seçilay : seçil ve Ay gibi güzel ol
Seçkin : seçilerek en iyi diye ayrılmış olan; benzerleri içinde niteliklerinin Üstünlüğüyle göze çarpan, üstün
Seçmen : beğenen, seçen, seçimde oy verme hakkı olan kimse
Seda : Ses
Sedef : Midye ve istiridye gibi hayvanların beyaz ışıltılı parlak kabuğu
Seden : (Sedan) sesin, seslenişin
Seher : Tan ağartısı, ortalığın aydınlandığı an
Sel : sürekli yağmurlardan ya da eriyen karlardan oluşup önüne ne gelirse alıp götüren taşkın su
Selay : sel ayı, sellerin çok olduğu ilkyaz ayları
Selbi : bkz. Selvi
Selcan : Dede Korkut öykülerinde geçen bir ad
Selcen : bkz Selcan
Selçuk : Selçuk Türklerinin atası, Selçuk Sultan, Gazneliler çağında Türkmenleri bir araya getirip bir devlet kurmuştu. Daha sonra birçok kollara Ayrılan Selçuklular Anadolu'da da güçlü bir devlet kurmuştur
Selda : (Seldağ) Dağ seli, dağdan inensel
Seldağ : dağlardan akan sel, dağ seli
Selden : ("selden tutulmuş" anlamında) selin getirdiği
Selek : eliaçık, konuklarını iyi ağırlayan
Selen : Haber, havadis, kulakla duyulan,işitilen
Selgün : selin oluştuğu gün, sel günü
Selışık : sel gibi ışık, sel gibi akan ışık
Selışıl : sel gibi akan parıltı, selin ışılı
Selışın : sel gibi akan ışın
Selin : öğünç, sevinç
Selma : Doğru ve iyi yolda, selamette olma
Selok : Sel gibi akan ok.
Selvi : kış yaz yaprağını dökmeyen, ince uzun bir ağaç, servi selbi
Selvican : servi gibi güzel kimse
Sema : Gökyüzü
Semahat : Cömertlik, el açıklığı
Semiha : Cömert gönüllü, eli bol
Semiramis : Asur kraliçesinin adı
Semra : Esmer
Senay : Ay gibisin sen anlamında
Senbul : sen ara ve bul
Senem : Kars dolaylarında kadın ve erkeklerin karşılıklı olarak oynadıkları bir halk dansı (Arapçada) put; kendisine tapılacak denli güzel olan kadın, sevgili, güzel
Sengül : gül sensin, sen gülsün
Seniha : Yüce, yüksek
Sepin : gelin için hazırlanan her türlü eşya, çeyiz, sepi, dğünde geline verilen armağan
Serap : Çölde uzaktan su gibi görünen ışık yanıltmacı
Seren : gemi direği uzun ağaç, "sermek" eylemini yapan
Serin : ılık ile soğuk arası, az soğuk, serinlik veren
Serpil : geliş ve büyü, boylan, boy at; ince ince savrularak yağ
Serpin : sert yelle savrulan yağmur, dolu
Sertap (b) : Ser +Tab Pırıltılı baş, ışıltılarınbaşı
Servi : kış yaz yaprağını dökmeyen, ince uzun bir ağaç, selbi, selvi, Uzun boylu ve güzel kadın
Seval : beğen, sev, ve al, al ve sev
Sevda : Aşk, sevgi, tutku tutkunluk
Sevdeğer : "sev, o senin sevgine değer"
Sevdiye : sevesin diye
Sevecan : "can seni seve"
Sevecen : acıyarak, koruyarak seven, sevgi dolu
Seven : sevmiş olan, sevdaya tutulmuş, sevgi duyan
Sevenay : sevdaya tutulmuş olan Ay
Sevencan : Sevdaya tutulmuş olan can.
Sevengül : sevdaya tutulmuş olan gül
Sevengün : sevdaya tutulmuş olan Güneş
Sevgen : sevgi dolu, sevecen, sevmeye yatkın
Sevgi : Aşk, sevme duygusu
Sevgim : benim olan sevgi, aşkım
Sevgin : seven, sevgiye düşkün
Sevgül : sevginin gülüsün
Sevgün : sevilen günsün
Sevi : aşırı sevgi ve bağlılık duygusu
Sevil : "kendini sevdir" sevgiye yaraşır ol
Sevilay : sevilen Ay'sın
Sevim : Birine yakınlık duymak, sempati
Sevin : ("sevinmek"ten buyruk) sevinç duy, neşelen coş
Sevinç : istenen ya da hoşa giden bir şeyin olmasıyla duyulan coşku
Sevindal : dal gibi olduğun için sevinesin
Sevingül : "sevinmek" ve "gülmek"ten buyruk hem sevin hem gül
Sevkal : sev ve kal, sev ve sevdiğin yerde kal
Sevsay : sev ve say
Sevsen : "keşke sevmiş olsan"
Sevsevil : sev ve sevil, hem sev hem de sevil
Sevtap : Aşırı, tapacak kadar sevgi duyan
Seyhan : Adana kentinin içinden geçip Akdeniz'e dökülen, Çukurova'ya bereket getiren ırmak
Seyyal : Akışkan, sıvı, yerinde duramayan
Sezal : sez ve al
Sezan : sez ve an
Sezay : sez ve Ay gibi güzel olan
Sezek : sezebilen, sezen, duyumsayan
Sezen : açık bir kanıt olmadığı halde olmuş ya da olcak bir şeyi kestiren, duyumsayan
Sezer : Olacak bir şeyi önceden duyumsar, bir şeyin olacağını önceden kestirir
Sezgen : sezen, sezgisi olan, sezme yeteneği olan
Sezgi : aklın yardımı olmadan, gerçeğin doğrudan doğruya Kavranması; bir şeyi önceden bilme, duyumsama yeteneği, sezme yeteneği, seziş
Sezgin : sezen, sezgisi olan, sezme yeteneği olan, sezgen, duyumsayan, sezici
Sezginay : sezme yeteneği olan Ay
Sezin : sezinleme işi, sezme
Seziş : sezme yolu, sezme biçimi, sezme
Sezmen : sezen kimse
Sıcak : Sıcakkanlı, cana yakın
Sıdıka : Çok içten ve doğru kimse
Sıla : Gurbete çıkanın doğup büyüdüğü yer
Sırma : Altın yaldızlı, ya da yaldızsızince gümüş tel
Sibel : Bulutla yer arasında yere düşmeyen yağmur damlası / Buğday başağı
Simge : Alamet, sembol, birşeyi anlatan im, imge
Sinem : Benim tenim, benim vücudum, göğsüm
Solmaz : Güzelliğini, tazeliğini uzun süre koruyan
Sonat : Bir veya iki çalgı için yazılmış 3-4 bölümlü müzik eseri
Sonay : yılın son ayı (bu ayda doğan çocuklara konur)
Songül : (doğan son çocuğa konur) güllerin sonuncusu
Songün : günlerin sonucusu
Songür : sonu bol ve güçlü, sonu gür
Sonnur : Son ışık
Sonuç : bir olayın doğurduğu başka bir olay ya da durum, sonda ortaya çıkan
Soydan : Iyi bir aileden gelen, soylu
Sönmez : sürekli olarak yanar durur
Sönmezay : Sürekli olarak ışık saçan Ay.
Sözen : Iyi söz söyleyen, iyi konuşan
Su : canlıların yaşamı için çok gerekli olan, rengi kokusu, tadı olmayan sıvı
Suat : Mutlu, mutlulukla ilgili
Sultan : Hükümdar ailesinden, anne, kızkardeş
Suna : bir sülün türü, bir tür sülün, yaban ördeği
Sunal : al ve sun, hem sun hem al
Sunam : "benim sülünüm, benim yaban ördeğim, benim sunam
Sunar : saygıyla verir, takdim eder
Sunay : Ay sun, ay ışığı sun
Sunu : armağan, birine sunulan şey, geline verilen armağan
Suzan : Adak ayı
Sühandan : Güzel konuşan
Süheyla : Güney yönünde görünen parlak yıldızlar
Sülün : uzun kuyruklu, büyük boylu, süslü, güzel bir kuş, boyu posu yerinde olan, çok güzel
Sümer : Mezopotamya'nın güneyinde devlet kuran, çivi yazısını bulan ve Ve kullanan bir Türk budunu
Sümeray : Sümerlerin ayı
Süren : yetişip ortaya çıkan, sürüp giden, olagelen
Süzülay : gökteki Ay gibi süzül

KIZ İSİMLERİ : Ş

Şadiye : Sevinç, neşe, mutluluk
Şahika : Yüksek, yüce, dağın zirvesi
Şanal : ün kazan, ünlü bir kimse ol, ünlen
Şanlı : herkesçe iyi bilinen, ünü büyük, ünlü
Şansal : herkesçe tanın, ünlen
Şaziment : Allah'ın adamı- Allah'a ait olan,onun yolundan giden kişi
Şaziye : Özellikleri kimseye benzemeyen
Şebnem : Çiğ, gece nemi, jale
Şefika : Şefkatli, acıması, esirgemesi bol olan
Şehnaz : Doğu müziğinde bir makam / Çoknazlı
Şehrazat (d) : 1001 gece masallarında bir masal kahramanı kadın
Şelale : Büyük çağlayan, çavlan, akarsunun yüksekten yere düştüğü bölümü
Şen : yaşayışından memnunluğunu davranışıyla gösteren, bunu Çevresindekilere de yayan, neşeli
Şenay : Mutlu geçen ay
Şenel : neşelen, eğlen, şenlen, bakımlı hale gelesin,
Şener : şen kimse, şen kişi
Şengil : şen kimse, neşeli kimse, içtenlikli
Şengül : İnsanın içini açan gül / hep şen olup hep gülmek
Şengün : neşeli gün
Şeniz : hepimiz neşeliyiz, neşeli iz
Şenkal : neşeli ve şen kal
Şennur : Işık saçan, neşe saçan
Şenol : neşeli, şen ol
Şensoy : neşeli soy, şen soy
Şensu : neşeli su, şen su
Şermin : Utangaç
Şevval : Arap takviminin onuncu ayı
Şeyda : Çılgın, deli divane
Şeyma : Eski Türk adlarından
Şiir : Zengin sembollerle uyumlu seslerle ortaya çıkan edebi anlatım biçimi
Şölen : Eğlence, kutlama, şenlik
Şule : Alev, ateş alevi
Şükran : İyilik bilme, minnettarlık
Şükriye : Görülyen iyiliğe karşı şükretmek , hoşnut olmak


KIZ İSİMLERİ : T


Tamay : dolunay
Tan : Güneş doğmadan önceki alaca karanlık, sabah aydınlığı
Tanaltan : kızıl renkli sabah aydınlığı
Tanay : tan zamanı doğan Ay, çok güzel kimse
Tanaydın : tan vaktinin aydınlığı
Tandoruk : sabah aydınlığıyla aydınlanmış yüce dağ tepesi
Tanelgin : sabah aydınlığında yurdundan uzak düşmüş kimse
Tangör : sabah aydınlığını göresin
Tangöze : sabah aydınlığı ve kaynak
Tangül : sabah aydınlığının gülü, sabah aydınlığı ve gül
Tangün : tan Güneş'i sabah aydınlığının Güneş'i alacakaranlık güneş'i alacakaranlık gün
Tangüner : sabah aydınlığı alacakaranlık
Tansel : sabah aydınlığının seli
Tanseli : sabah aydınlığının seli
Tansu : Insana şaşkınlık veren, akıl yoluyla açıklanamayan doğaüstü olay, tansık, mucize
Tansuğ : tansu
Tanyel : sabah aydınlığının yeli, sabahın çok erken saatlerinde esen yel
Tanyeli : Şafak vakti esen rüzgar
Tanyeri : Güneş'in doğmak üzere olduğu sırada ufukta hafifçe kızaran aydınlık yer
Tanyıldız : Güneş doğmadan önceki alaca karanlıkta ışıyan yıldız, sabah yıldızı
Tanyüz : sabah aydınlığı kadar güzel yüz
Taşan : herhangi bir nedenle kabına sığmayan, coşan
Tayyibe : İyi, hoş, çok temiz
Tekay : biricik ve Ay gibi güzel
Tekçe : biricik ve bir benzeri daha olmayan
Tekgül : biricik ve gül kadar güzel, biricik gül
Tekil : tekle ilgili, tek olan
Teksin : beceriksin, bir tanesin, eşin benzerin yok
Tenay : teni Ay gibi parlak olan, güzel tenli
Tennur : Teni nurlu, aydınlık olan
Tepe : küçük dağ
Terek : kavak ağacı; asma
Tezay : çabuk giden ay
Tezcan : sabırsız, atılgan, canı tez
Tezel : eli çabuk, çabuk iş gören kimse
Tezer : Çabuk ve erken
Tezkan : sıcak kanlı, hemen davranan
Titiz : en ince ayrıntıya bile önem veren, temizliğe çok düşkün
Toga : küpe
Togay : dere kıyılarındaki sık çalılık, tokay, dolunay
Tokay : bkz. Togay
Toköz : gözü gönlü tok
Tokurcun : ekin demetleri yığını
Tola : Dolu, içi boş olmayan, çalı, dal
Tolga : savaşta başa giyilen demirden yapılmış başlık, Altın başlık, gümüş başlık
Tolunay : Ay'ın en dolgun göründüğü zaman, ayın dördü, Ay'ın on dördü Gibi, çok güzel, dolunay
Tomris : (Türkçe "temür" "demir" sözcüğünden değiştiği sanılıyor) İskit Türklerinin Kafkasya'da oturan kolu olan Massagetlerin ünlü kraliçesinin adı
Tomur : bitkinin çiçek ya da yaprak verecek duruma gelmiş filizi, tomurcuk
Tomurcuk : çiçek vercek olan gonca, bir bitkinin üzerinde bulunan, ilerde sap, çiçek ya da bir çok yaprak verecek olan küçük kabartı, domurcuk
Topay : top gibi olan Ay, yuvarlak Ay, dolunay
Toprak : üzerinde tüm bitkilere ve öteki canlılılara yaşam ortamı sağlayan, toz durumuna Gelmiş türlü kütle kırıntılarıyla organik cisimlerden oluşan madde, arazi, tarla, kara, ülke
Torgay : tarlalarda yuva yapan, boz renkli, küçük, ötücü, kuş, çayır kuşu, tarlakuşu, toygar, turgay
Toygar : Torgay, Turgay
Tuba / Tuğba : Cennette var olduğuna inanılan ağaç
Tulga : savaşta başa giyilen demir başlık, tolga altın başlık, gümüş başlık
Tulunay : bkz. Dolunay,Tolunay
Tumay : sessiz, durgun, dingin
Tuna : Karaormanlar'dan doğup Karadeniz'e dökülen ve Avrupa'nın Volga'dan Sonra en uzun ırmağı
Tunacan : sevgili Tuna, can Tuna
Tunadan : Tuna Irmağı'ndan
Tunam : "benim olan Tuna, benim Tunam
Tunca : Meriç'in bir kolu Balkan Dağları'nın yüksek tepelerinden doğarak, doğuya doğru akar, Türkiye sınırına girdikten sonra tepelik yerlerden geçerek Edirne'yi kuzey ve batıdan Kuşatarak kentin güneyinde meriç'le birleşir
Tuncam : benim olan Tunca, benim Tuncam
Tuncay : tunçtan yapılmış Ay
Turgay : tarlalarda yuva yapan, boz renkli, küçük ötücü bir kuş, çayırkuşu, torgay, toygar
Turna : Avrupa ve Kuzey Afrika'da yaşayan göçmen kuş türü
Tutam : Bir desteden daha / parmak uçlarıyla alınabilen / Tutmaktan tutam
Tutku : İradeyi aşan güçlü coşku, ihtiras
Tutkun : gönül vermiş, bağlanmış, çok sevmiş, tutulmuş
Tutkunay : çok seven ve Ay gibi güzel olan
Tülay : İncelikle, düşünce ile ilgili
Tülin : Ayna
Tümay : bütünlenmiş Ay, dolunay
Tümcan : bütün can, tümüyle can
Tünay : gece Ay'ı gece doğan Ay, gece ve Ay
Tünaydın : (akşamüstü ve akşam vakti söylenen bir esenleme sözü) iyi akşamlar
Türe : "türemekten"ten buyruk, gelenek, görenek, töre
Türel : gelenek ve görenekle ilgili, türe ile ilgili , törel
Türkan : Cengiz Han'ın gelininin adı
Türkiz : Türk'ün açtığı iz, Türk izi
Türkmen : Oğuz Türklerinden bir boy ve bu boydan olan kimse; Türk'e benzeyen kimse
Türköz : özü Türk olan, öz, Türk, Türk'ün özü
Türküler : ("türkü" sözcüğünün çoğulu) halk ezgileri
Türkün : Türklerin olan, Türk'ün çocuğu
Tüze : toplumu düzenleyen ve devletin yaptırım gücünü belirleyen kural ve tasların tümü
Tüzel : tüzeye uygun, tüze ile ilgili
Tüzün : düzenlilik, düzgünlük, düzgün, iyi bir soydan gelen, soylu
Tüzüner : yumuşak huylu, düzenli kimse

KIZ İSİMLERİ > U
--------------------------------------------------------------------------------


Uçay : uçtaki ay
Uçkan : Uçucu, uçan kuş, uçmaya düşkün, uçmayı seven, uçan
Uğan : eski Türklerde gök tanrısı, Güneş, Ogan, Oğan
Uğur : halkın kiimi olgularda gördüğü iyilik muştusu, kimi nesnelerde var olduğuna İnandığı iyilik kaynağı, iyilik
Uğuray : uğurlu ay
Uğurtan : Uğurlu sabah vakti, uğur getiren tan
Ulca : savaşta ele geçirilen mal, olca
Ulcay : rastlantıları düzenlediği, böylece de insanlara iyi ya da kötü durumlar hazırladığı sanılan şey, olcay, şans, talih
Ulufer : durgun sularda yetişen, yaprakları yuvarlak ve geniş, beyaz, sarı, mavi pembe Çiçekli bir su bitkisi olan nilüferin bir başka söyleniş biçimi
Ulun : ucunda temreni olmayan ok, sivri demirsiz ok
Ulus : aynı sınırlar içinde, aynı bayrak altında yaşayan insan topluluğu
Ulusal : ulusla ilgili
Ulviye : Yüce, yüksek, gökle ilgili
Umay : (Farsça "hüma" hümay'ın Türkçeleşmiş biçimi) Hint Okyanusu adalarında bulunan, Güvercin büyüklüğünde, zümrüt yeşili kanatları olan, kemikle beslenen, üzerinden geçtiği kimselere zenginlik ve mutluluk getireceğine inanılan, masal kuşu, devlet kuşu,
Umdu : umutlandı, istediği umut, istek
Umut : ummaktan doğan iç erinci, umulan şey
Urçuk : Iğ, kirmen
Urçun : kurumuş iğde dalı
Uslu : yaramazlık etmeyen, huysuz olmayan, söz dinleyen
Usulca : Yavaşça, duyurup sezdirmeden, belli etmeden, sezdirmeksizin
Utku : birçok emek ve çekinceli uğraşlar sonucu erişilen mutlu sonuç, yengi, zafer
Utkugül : yengi gülü, zafer gülü
Utkugün : yengi günü, mutlu günü, zafer günü, kazanılmış gün
Uygu : Iki şey arasındaki uygunluk ilgisi
Uysal : yumuşak başlı, söz dinler, söz analar
Uzay : bütün varlıkları her yandan kaplayan sonsuz boşluk

KIZ İSİMLERİ : Ü


Üçgül : üç küçük yapraktan oluşan, bileşik yapraklı, pembe, beyaz, kırmızı Mor ve sarı renkte çiçekler açan bir ot
Ülcan : ele avuca sığmaz, çok canlı
Ülfet : Alışıklık, dostluk, yakınlık duymak
Ülgen : yüce, yüksek, ulu, büyük, sağlam, iyilik tanrısı
Ülger : yedi yıldızdan oluşan takımyıldız, Ülker
Ülgeray : Ülker yıldızı ve Ay
Ülke : bir devletin egemenliği altındaki toprakların topu, turt
Ülkem : "benim olan ülke" "benim ülkem"
Ülker : Boğa burcunda yer alan ve yedi yıldızdan oluşan takımyıldızı
Ülkü : Ancak, düşüncede varolan şey
Ülküm : "benim olan ülkü", "benim ülküm", "ulaşmak istediğim yüce dilek"
Ülkütan : tan vakti doğan yüce dilek
Ümmiye : Okur yazar olmayan kadın
Ümran : Mutluluk bolluk bereket / Bayındırlık
Ün : ses, ünleme, çığlık, iyi ad, tanınma, san
Ünay : ünü olan Ay, ünlü Ay, ün ve ay
Ünsal : herkesçe tanın, ünlü ol, ününü her yana Sal
Ünsel : Ünü sel gibi aşan
Ünseli : Ünü sellere benzeyen
Ünsev : ünlü ol ve sev
Ünseven : tanınıp ünlü olmayı seven
Ünsevin : ünlü ol sevin
Ünver : herkesçe tanın, ünlü ol, ününü her yana Sal
Ürengül : üreyen, çoğalan gül
Ürün : doğadan elde edilen yararlı şey
Ürünay : Ay'ın verdiği ürün, ürün veren Ay
Üstün : nitelik bakımından benzerlerinin çok üstünde olan, iyi nitelikli, Yüksek düzeyli
Üstünay : benzerlerinin çok üstünde ve Ay gibi güzel
Üstüngül : nitelik bakımından en üstün gül, iyi nitelikli gül, güzel gül
Üzer : Yıldırım Beyazıt'ın kızlarından birinin adı, Üzer Hatun

KIZ İSİMLERİ : V

Vahide : Bağışlayan
Varide : Belen, erişen - soylenti
Vasfiye : Nitelikli
Vedia : Korunmasi için bırakılan emanet
Vefika : Uygun, aynı fikirde, yoldaş
Velide : Yeni doğmuş çocuk
Verda : Gül
Vesile : Neden, sebep - Kavuşma
Vicdan : İyiyi kötüden ayırmaya yarayan şuur, ahlak
Vildan : Kullar, köleler / Yeni doğmuş çocuklar
Vuslat : Kavuşma, yetişme, ulaşma

KIZ İSİMLERİ : Y


Yağan : gökten yere dökülen
Yağış : yağma, yağan, yağmur ya da kar
Yağmur : Havadaki su buharının su damlaları halinde yere düşmesi
Yağmurca : bir tür geyik, yağmurca
Yakut : Aliminyum oksit, yapısında parlak kırmızı renkli değerli taş
Yalaz : yalım, alev, alaz
Yalaza : yalım, alev, alaz
Yalazay : yalımlanan Ay, yalımlı Ay
Yamaç : dağın eğik yüzeyi, bayır
Yapıncak : bir tür benekli beyaz üzüm
Yaprak : Ağaç ve bitkilerin yeşil kısımları
Yaprakgül : gül yaprağı
Yarkın : Güneş ışığı, Güneş aydınlığı, çakan ışık, şimşek
Yarpuz : su kıyılarında yetişen, güzel kokulu bir ot
Yasa : töre, gelenek, kural, buyruk, düzen
Yasemin : Yaprakları tek damarlı, beyaz kırmızı ya da sarı renkli çiçekleri olan bir bitki
Yaşa : hiç ölme, yaşamını sürdür
Yaşam : canlıda, doğumdan ölüme değin geçen süre
Yaşar : ölmez, yaşamını sürdürür
Yaşıl : yaşla ilgili, yaş gibi, taze, yeşil
Yaşın : ışık, çakan ışık, yıldırım, şimşek
Yayla : (Öz Türkçede "yaz" mevsimi anlamında olan "yay"dan) Kışı sert, yazı serin olan olan dağlık yer; yaz aylarında Bir süre kalınan yüksek ve serin, dağlık yer
Yazgülü : (genellikle yazın doğan kız çocuklarına verilir) yazları açan gül
Yegül : yeğni, ağırlığı az, hafif
Yelda : Uzun ve siyah / Yılın en uzun gecesi
Yeldem : eli çabuk, çabuk iş gören
Yeliz : Yel ve iz rüzgar ve izi anlamında
Yener : üstün gelir, üter, yengi kazanır
Yeniay : Ay'ın ilk günlerindeki hali, ayça, hilal
Yenisey : Orta Asya'nın en büyük ırmaklarından birinin adı
Yepelek : ince yapılı, ince, narin
Yeşil : sarı ile mavinin karışımıyla ortaya çıkan, bitki yapraklarının çoğunda görülen renk, yaprak rengi
Yeşim : yeşil renkte çok değerli bir taş
Yeter : (artık çocuk istemeyenler son çocukalrına verirler) yetişir
Yıldan : belli bir yıl ile ilgili
Yıldız : Gökyüzünde geceleri görülen ışıklı gök cisimlerinin adı.
Yıldızhan : oğuzların Bozok kolunun inandığı üç gök tanrısından biri
Yonca : Birçok türü bulunan bitki
Yosun : Çiçeksiz bitkilerin, suların yüzünde ve dibinde bulunan bir türü
Yönal : belli bir yöne doğrul
Yönel : "yüzünü belli bir yöne doğru çevir
Yöntem : bir ereğe ulaşmak için tutulan düzenli yol
Yudum : bir içimlik sıvı, bir içişte yutulacak miktar
Yumak : top biçiminde sarılmış yün ya da pamuk iplik
Yumuk : henüz açılmamış çiçek, gonca, yumulmuş, kapanmış, tombul
Yurdagül : ülkeye gül, yurda gül olarak doğmuş
Yurdagülen : yurda, ülkeye gülümseyen, ülkeye gelen
Yurdakul : yurt için ülke için kul olan, ülkenin kulu
Yurdanur : ülkeye, yurda ışık, aydınlık olan,
Yurday : ülkeye Ay, yurda Ay gibi doğan
Yurdeşen : yurdu, ülkesi mutlu ve şenli
Yurdum : ülkem benim olan, yurt, benim yurdum
Yurdun : benim değil
Yurt : bağımsız ve egemen olarak yaşanılan toprak parçası Ülke, insanın doğup büyüdüğü yer, vatan
Yurtsal : yurtla ülkeyle ilgili
Yurtsay : "Yurdu say, yurda saygı göster"
Yurtsev : "yurdu sev"
Yurtseven : ülkesini, yurdunu seven, yurt sevgisi olan
Yurtsevil : yurt gibi çok sevilesin
Yurtsevin : yurt gibi sevinesin
Yuva : kuşların ve kimi hayvanların yumurtlamak, yavrulamak, kuluçkaya yatmak Ya da yavrularını büyütmek için yaptıkları küçük barınak, aile ocağı ev
Yüce : yüksek, büyük, ulu erişilmez
Yücel : Yüceleş, yüksel, büyüdükçe büyü, ulu ol, yüce ol
Yücelen : yüceleşen, yükselen, yüce olan
Yücelt : yücelmesini sağla, yüceleştir, yükselt
Yücelten : yüceleşmesini sağlayan, yüceleştiren, yüce bir duruma getiren
Yüksel : Özellikle manevi anlamda yüce ol
Yükselen : bulunduğu yerden daha yükseğe çıkan, ilerleyen
Yükselir : yüksekleşir, yücelir, ilerler

KIZ İSİMLERİ : Z


Zahide : Dinin yasak ettiği şeylerden sakınan
Zehra : Beyaz ve parlak yüzlü olan
Zekiye : Aklı, zekası olan, çabuk kavrayan
Zeliha : Züleyha'nın bir başka söyleniş biçimi
Zeliş : din kitaplarındaki Yusuf ile Züleyha öyküsünün kadın kadın kahramanı "Züleyha'dan Zeliha ve ondan Türkçeleşen biçim
Zeren : kavrayışlı, anlayışlı zeki
Zerrin : Nergis
Zeynep : Değerli taşlar / Mücevher
Zeyno : Zeynep'in halk dilindeki söylenişi
Zişan : Şanlı, ünlü, çok tanınmış
Ziynet : Süs, süs eşyası
Zübeyde : Öz, cevher
Zühal : Dokuz gezegenden altıncısı (Satürn)
Zühre : Çiçek açan / Çoban yıldızı (Venüs)
Zülal : Berrak, saf, tatlı, soğuk su
Züleyha : Hz. Yusuf'un karısının adı
Zülfiye : Saçları çok güzel olan
Zümrüt : Yeşil renkli bir değerli taş